Skąd wiadomo, że dziecko potrzebuje diagnozy?
Często zaczyna się w przedszkolu. Pojawiają się uwagi od wychowawców — że dziecko nie usiedzi, wybiega z sali, źle trzyma nożyczki, jest nadmiernie wrażliwe na hałas albo unika kontaktu z innymi dziećmi.
Rodzic szuka pomocy i przychodzi z pytaniem: co mogę z tym zrobić?
Diagnoza integracji sensorycznej pomaga zrozumieć, jak mózg dziecka odbiera i przetwarza bodźce — dotyk, ruch, dźwięk, równowagę. Na jej podstawie pomagamy zaplanować dalsze kroki — czy trudności wynikają z przetwarzania sensorycznego, czy z czegoś innego.
Rozpoznajesz te sytuacje?
- Trudności z codziennymi czynnościami — ubieranie się, jedzenie, trzymanie przyborów do pisania sprawia dziecku wyraźną trudność.
- Nadmierna wrażliwość na bodźce — dziecko mocno reaguje na dźwięki, światło, dotyk lub zapachy. Unika pewnych tekstur albo sytuacji.
- Potrzeba silnych bodźców — dziecko ciągle się kręci, huśta, wspina, szuka kontaktu fizycznego — jakby nie mogło się „nasycić" ruchem.
- Opóźnienia ruchowe — trudności z równowagą, koordynacją, niezgrabność ruchowa widoczna na tle rówieśników.
- Problemy z koncentracją — dziecko nie potrafi skupić się na zadaniu, łatwo się rozprasza, „odpływa".
- Uwagi z przedszkola lub szkoły — wychowawcy sygnalizują trudności w zachowaniu lub przystosowaniu się do grupy.
Jeśli choć jedna z tych sytuacji brzmi znajomo — warto się skonsultować. Diagnozujemy dzieci od 1. roku życia, więc im wcześniej, tym lepiej.
Jak przebiega diagnoza?
Diagnoza składa się z trzech spotkań, każde trwa 60 minut.
Pierwsze dwa spotkania odbywają się z udziałem dziecka:
- Wywiad z rodzicem — rozmawiamy o rozwoju dziecka: okres płodowy, kamienie milowe, stan zdrowia, codzienne trudności.
- Testy diagnostyczne — przeprowadzamy Testy Południowo-Kalifornijskie lub Standaryzowane Polskie Testy Diagnostyczne, oceniające m.in. planowanie ruchu, różnicowanie wrażeń dotykowych, równowagę i koordynację wzrokowo-ruchową.
- Obserwacja kliniczna — oceniamy lateralizację, odruchy, napięcie mięśniowe, pracę gałek ocznych, poziom pobudzenia systemu przedsionkowego.
- Obserwacja podczas aktywności — przyglądamy się, jak dziecko reaguje na proponowane zadania ruchowe z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu.
Omówienie diagnozy — spotkanie z rodzicem
Trzecie spotkanie to rozmowa z rodzicem — bez dziecka.
Siadamy razem i omawiamy wyniki — bez pośpiechu, tyle, ile rodzic potrzebuje czasu. Tłumaczymy, co zaobserwowaliśmy, co to oznacza i w którą stronę warto iść dalej.
Rodzic otrzymuje od nas:
- Pisemną diagnozę z pełnym opisem wyników i wniosków.
- Zalecenia terapeutyczne — jeśli diagnoza wskazuje na potrzebę terapii integracji sensorycznej, omawiamy plan dalszego działania.
- Wskazówki do pracy w domu — konkretne przykłady ćwiczeń na papierze. Proste aktywności do wykonywania codziennie — w drodze do przedszkola, przy zabawie, w codziennych sytuacjach.
Nie czekaj
Jeśli coś Cię niepokoi w rozwoju dziecka — nie odkładaj konsultacji. Wiele rzeczy łatwiej wspierać, kiedy dziecko jest młodsze. Diagnozujemy dzieci od 1. roku życia, więc nawet jeśli Twój maluch jest jeszcze mały, możemy ocenić, czy wszystko idzie w dobrym kierunku.
Nie musisz mieć pewności, że „coś jest nie tak". Wystarczy, że masz wątpliwości — od tego jesteśmy, żeby pomóc je rozwiać albo wesprzeć dziecko we właściwym momencie.
Najczęściej zadawane pytania
Od jakiego wieku można zrobić diagnozę SI?
Diagnozujemy dzieci od 1. roku życia. Im wcześniej rozpoznamy trudności, tym szybciej możemy zacząć wspierać rozwój dziecka.
Jak przygotować dziecko na diagnozę?
Nie potrzeba specjalnych przygotowań. Dziecko powinno być wyspane i najedzone. Podczas spotkań tworzymy bezpieczną, przyjazną atmosferę — dziecko bawi się, rysuje, wykonuje proste zadania ruchowe.
Czy diagnoza SI oznacza, że dziecko jest chore?
Nie. Trudności z przetwarzaniem sensorycznym nie są chorobą — to sposób, w jaki mózg dziecka odbiera bodźce. Diagnoza pomaga nam zrozumieć ten sposób i dobrać właściwe wsparcie.
Czy po diagnozie zawsze potrzebna jest terapia?
Nie zawsze. Czasem wystarczą wskazówki do pracy w domu. To zależy od wyników diagnozy — omawiamy to indywidualnie z każdym rodzicem.
Czym diagnoza SI różni się od diagnozy spektrum autyzmu?
To dwa różne badania. Diagnoza SI ocenia przetwarzanie sensoryczne, natomiast diagnostyka spektrum autyzmu (ADOS i ADIR) bada inne obszary funkcjonowania. Niektóre objawy mogą się pokrywać — pomagamy rodzicom zorientować się, w którą stronę warto iść.
Ile kosztuje diagnoza i jak umówić wizytę?
Diagnoza kosztuje 600 zł za pełen pakiet 3 spotkań. Umówić się można telefonicznie lub przez formularz na stronie kontakt.